DIDE'NIN YOLCULUGU

Ilk Askin

2011-04-26T00:19:00.000-07:00

Henüz havalar tam ısınamadığı, grip vs'nin çok yaygın olması ve senin de henüz mevcut soğuk algınlığını tam atamamış olman sebebiyle subattan beri okula devam edemiyorsun.
Bugün sabah Leman'ın bir işi olması sebebiyle seni Afi'ye götürüyordum. Okulunun önünden geçerken öğretmenine rastladık. Sen de arkadaşlarını görmek istedin. Haftalardın sayıkladığın Yakut isminde bir arkadaşın var okulda. koşa koşa onun yanına gittin, cebindeki tek şekeri ona verdin, biraz arkadaşlarınla sohbet ettin ve okuldan ayrıldık. Yolda bana "Anne ben büyüyünce Yakutla evlenebilir miyim?" diye sordun. Ben de tabii dedim. "ama annecim, ben evlenince başka eve gitmicem, sizin yanında oturacağım" dedin. ben de sana ne benim ne de babanın annelerimizle oturmadığını izah ettim. Bunun üzerine sen de "Ama daha benim büyümeme var di mi?" dedin. Benden "evet, daha çok var" cevabını alınca, "Yakut'un da büyümesine daha çok var di mi anneciğim?" dedin. Ben seni onaylayınca da "e tamam o zaman" dedin :)))

Sık sık arkadaşlarını, okulunu ne kadar özlediğini söyüyorsun bana. Ancak henüz sağlığına tam anlamıyla kavuşamadığın için biz de seni okula yollayamıyoruz. Mayısın 13'ünde işitme kaybın için kulağında cihaz denemesi yapılacak. bundan sonra işitme cihazı takman çok olası. Ama olsun. Yeter ki sen bizi anla, sosyalliğinden, arkadaşlarınla iletişimden birşey kaybetme.. Evet, cihaz takmak seni arkadaşlarının arasında biraz zorlayacak. "haylaz" arkadaşların bunun için seninle dalga geçecekler ama biz hazırız bunları göğüslemeye kuzum. Seni de hazırlıyoruz hiç merak etme. Bana hep "hastane insanı büyütüyor" demişlerdi. Evet hakikaten yaşından beklenmeyecek seviyede olgunsun... Anlatılan herşeyi gayet rahat ve iyi anlıyorsun..
Yeter ki olaylar sana izah edilsin..Biz de elimizden geldiğince herşeyi senin anlayabileceğin düzeye indirip anlatıyoruz. İnşallah bu yaptıklarımız ileride geri tepmez ama seni çok hem de çok seviyor ve incinmeni istemediğimiz için böyle davranıyoruz.

Asu İzmir'e taşınıyor Perşembe günü. O yüzden sen de Afi ile beraber onun evinde hummalı çalışmalar yapıyorsunuz. Ustalarla, temizlikçilerle uğraşıyorsunuz.. Sonra da hepsini gelip bir güzel bana rapor ediyorsun :))

son aylarda çekilmiş birkaç fotonu ekliyorum.. Yine gelişmelerden seni haberdar edeceğim hiç merak etme :))) Aaa, bu arada söylemeyi unuttum. Bundan bir kaç ay önce makası alıp kendi saçlarını kestin.. Şimdi de kısa saçlı bir hatusun. Arka da kuyruğun var. Baban o kuyruğa sinir oluyor. Her seferinde sana "keselim şunu çok çirkin" diyor. Sen de "beğenmiyorsan bakma baba!!" diyosun :)))
Seni çooookkkkk seviyorum, çooookkk seviyorum, çooookkkkk seviyorum, çok seviyorummm...

2011-03-21T08:54:00.000-07:00

ne kadar çok olmuş buraya yazmayalı.. bu yazmadığım süre içinde neler oldu bir bakalım:

hastalığın hala aynı yerinde. olabildiğince geriledi, ama yok olmuş değil. doktorların "remisyon" dedikleri evredeyiz. Prof. Sevgi Mir takip ediyor hastalığını. Bu seviyeyi koruduğumuz müddetçe, yani kötüye bir gidiş olmadığı müddetçe 3-4 ayda bir hastaneye rutin kontrole gidiyoruz. Babanın ve benim dokularımız uyumlu çıktı ama bir nakil durumunda kadavrayı tercih edecekler. Şu anda günde 500mg coenzymQ10 kullanıyorsun. homeopathy yardımı alıyoruz. bunun dışında destek amaçlı başka ilaçlar da kullanıyorsun..

Okula başlamıştın bu eylül ayında ancak şu aralar kulaklarınla ilgili ciddi sorunlarımız olduğu için okuldan almak zorunda kaldık seni. bakalım havalar ısınınca neler olacak.

Yine yazıcam söz veriyorum :D

seni çok hem de çok seviyorum...

2009-10-06T02:42:00.000-07:00

kuzum...
Şu anda işteyim. Sen ise ananen & asu ile beraber sokaklarda. aşağı yukarı bütün yazı Karaburunda ve kampta geçirdin. Tabii ki periyodik aralıklarla hastane ve doktor ziyaretleri de yaptık. Hastalığında henüz bir düzelme yok. Amerika'ya yolladığımız kan tahlilleri sonucunda hastalığının genetik olduğu çıktı. Mitekondrial miş. Yani kaçınılmaz sonumuz nakil. Ama ne zaman belli değil. Şu anda bekleme aşamasındayız. Bekliyoruz, böbrekleri iflas etsin diye. Geçen hafta doku tipi testi yaptırdık. Baban ve benden alınan kanlar seninle karşılaştırılacak. Bakalım uyum var mı yok mu diye..Bekliyoruz yani kuzucum.. Gözünün içine bakıyoruz resmen. Çok iyi öğrendik bu hastalıkla hayatın ne kadar kısa ve kızgınlıklar, egolar, hırslar vs. için çok ama çok anlamsızlaştığını..
Böbreklerin fonksiyonunu hala yerine getiriyor. bir yığın koruyucu ilaç alıyorsun. Hastalığın sebebiyle seni okula falan da göndermiyoruz. yani bütün gün Leman abla ile beraber evde veya anane veya babanenedesin.
Seni çok seviyor ve her gün dua ediyoruz.
bitanemsin..

2009-07-10T01:45:00.000-07:00

Yedi ay oldu bu garip hastalıkla boğuşmaya başlayalı.. Klinik verilerinle görünüşün birbirbirini tutmuyor ve bu yüzden de doktorlarlar ne yapacaklarını, nasıl yapacaklarını bilmiyorlar. Birinci biyopsinde böbreklerinin %15 i ölüydü. Mayıs ayında yapılan 2. biyopsinde ise bu oran %75e çıktı. Hastalığının bu acayip hızlı ilerleyişi başta doktorumuz Sevgi Mir olmak üzere herkesi çok şarşırttı ve üzdü açıkçası. Şu durumda böbrek nakline doğru yol alıyoruz gibi görünüyor. Kullandığımız endoxan akyuvar sayını çok düşürdüğü için kesildi 7. haftada. ŞU anda gün aşırı 2 adet kortizon, delix, balık yağı, sitraks falan gibi ilaçlar kullanıyorsun. elimiz kolumuz bağlı, senin vücudunun vereceği tepkileri bekliyoruz. Ama bunca zamandır hiç iyiye giden bir tahlilin olmadı. dün yaptırdığımız tahlil sonuçların da kelimenin tam anlamıyla kabus gibiydi. Sevgi hoca deneme aşımasında bir ilaçtan bahsetti. Bugün bir reçete yazılacak ve yeni bir ilaca başlayacağız. Bu arada baban Tayvan'dan "red reishi mushroom" diye bir ilaç getirdi. Yüksek protein üriyi düşürücü bir etkisi varmış yaptığım araştırmalara göre. Sevgi Hocayla görüştük bu durumu bu mantarı sende kullanabileceğimizi söyledi. Başladık dün. Bakalım ne olacak.. Off kuzum, offff... ömrümden ömür geçti, hepimiz çok yorulduk, çok üzüldük.... Lütfen artık bişey olsun.. bir iyileşme olsun...

Yorgunuz bebeğim... Hem gönlümüz, hem beynimiz... İyileş lütfen artık...

2009-03-05T00:51:00.000-08:00

Aşağıdaki yazıyı yazdığımızın ertesi günü acilen hastaneye yatırıldın ve hala da hastanedesin. Damardan 7 doz kortizon yedin sonra tekrar oral haplara dönüldü. Ancak, damardan yediğin kortizon senin protein oranını %50 oranında düşürdüyse de, haplarla çok bir yol alamadık. Damardan tekrar kortizon vermeleri de mümkün olmadığından, yeni bir ilaç başladılar sana ama asıl yarın biyopsi yapacaklar. Biyopside uyuyacaksın. O aşama değil beni endişelendiren. Biyopsi sonrasında 24 saat bir kum torbasının üzerinde, biyopsi yerinde buz torbasıyla hareketsiz yatman gerekiyor. O kısmı nasıl geçeceğiz hiçbir fikrim yok.. Keyfin çok yerinde, hatta hiperaktifsin bile diyebiliriz. Tüm doktorlar ve hemşireler ve hatta hastalar seni çok seviyorlar. Bugün akşam, yarınki operasyonun için sana damar yolu açılacak ve kan alınacak. Canın yanacak, ve hatta yarın acayip sıkılacaksın.. Ama herşey senin iyiliğin için, böbreklerine zarar gelmesin diye.. Dayan güzel kuşum..
Seni seviyoruz..

2009-02-05T01:10:00.000-08:00

6 Ocak 2009 tarihinde, işten eve döndüğümde, Leman Abla canının çok sıkkın olduğunu ve ağladığını söyledi. Uyuyordun geldiğimde. Uyandığında gözlerinin Rocky Balboa gibi şiş olduğunu gördük ve hatta açık mı kapalı mı olduğunu algılayamadık. Bunun üzerine seni hemen alıp Kent Hastanesi'ne götürdüm. Orada yapılan testlerden sonra, vücudunun protein attığını ve bunun tedavisinin ancak üniversite hastanelerinde mümkün olduğunu söylediler. Hemen seni Ege Üniversitesi'ne götürdük. Orada yapılan testler sonucu Nefrotik Sendrom teşhisi ile hemen bizi yatırdılar. 15 gün hastanede kaldık. Hastanede kendini kötü hissetme diye DVD player, filmler, yastığın, oyuncakların vs. hepsini hastaneye taşıdık. Adeta ev moduna girdik yani. Hastaneye ilk yattığımızda 800 olan protein seviyen, damardan ilaç almaman avanajı ile 310lara düştüğünde bizi eve çıkardılar. Normalde bu oranın sıfır olması gerekiyor. Ege üniversitesi Nefroloji Bölüm Dalı Başkanı PRof. Sevgi Mir, bizim tedavimizi takip ediyor. Onun söylediğine göre bu çok uzun ve sıkıntılı bir süreç. Sen de her hafta idrar ve kan tahlilleri için hastaneye gidiyorsun. Geçen hafta yapılan testlerde protein oranın 417 lerdeydi. Eğer 1-2 hafta içinde bu oran sıfırlı değerlere düşmez ise, ikinci aşama tedaviye geçilecek. Şimdi tek ümidimiz, bugün yapılan testlerin sonuçlarının da yine düşük seviyelerde olması. Sonrasında Sevgi hanım ile bu konuyu görüşeceğiz tekrar. ne yapacağiz? bir sonraki aşama ne olacak vs.
Tüm dualarımız, senin bir an önce daha ileri tedavilere gerek kalmaksızın sağlığına kavuşman. Şu anda günde 25mg Deltacortil (kortizon), 2 doz penisilinli şurup, kalsiyum sandoz, ara ara idrar söktürücü kullanıyorsun. Bir hafta öncesine kadar da dünya bir alem mide ilacı kullanıyordun. Sevgi hanım bunları kesti. Ama tabii ki kortizon, penisilin vs. devam..
N'olur metabolizman benimkine benzemiş olsun da, hemen cevap alalım.. Fiziksel olarak dışarıdan herhangi bir bozukluk yok vücudunda, ya da sende herhangi bir hastalık belirtisi.. ama ne zaman kan ve idrar tahlilleri yapılsa, o zaman bütün değerlerin ne kadar kötü olduğu anlaşılıyor. Bu ciddi miktardaki protein kaçağı sebebiyle; çok ciddi olarak dışarıdan protein alıyorsun. Yani bol bol süt, peynir, et, tavuk, balık... hem besinlerin hem de ilaçların etkisiyle kilo aldın, toparlandın.. Abur cuburu kestik kötü alma kiloyu diye.. Herşey sınırlı artık.. Bol meyve sebze, süt vs. besleniyorsun.. Allah hepimize sabır versin, yardımcı olsun.. En başta sana....
Seni seviyoruz bebeğim..

(Yukarıdaki resimler, ben eğitim için istanbulda kaldığım 1 aylık dönemde çekildi. Doruk & Çağan ile beraberken.. Yani kasım ayında. Yeni resimlerinden bazılarını da en kısa sürede yükleyeceğim.)

24/11/2008 Pazartesi

2008-11-24T10:56:00.000-08:00

10 Kasım 2008 itibariyle yeni bir işe başladım. Avery Dennison diye bir firmanın izmir şubesinde işbaşı yapacağım. Ancak İzmir ofis henüz açılmadığından ve İstanbul merkezde eğitim almamız gerektiğinden, işbaşı tarihimden beri ben İstanbul'da, sen de İzmir'desin.. Babanen ile beraber kalıyorsun. İlk bir hafta hiçbir arıza çıkartmadın, ama ikinci hafta çok fena anne damarın tuttuğu için, babane ile beraber bizim evimizde kalmaya başladınız. İnşallah Çarşamba günü (26/11/2008) de benim yanıma İstanbula geleceksin ananen ile beraber. Bugün seninle yaptığımız telefon görüşmesinde "yatçaz kalkçaz, yatçaz kalkçaz Dide Afiyle uçağa bincek, kemerini bağlıcak, annenin yanına gelceekkk. Anne ile keyif yapçaaazzz" diyosun :)
Geleceğin günü iple çekiyorum. Seni nasıl özledim, nasıl burnumda tütüyorsun anlatamam. Telefonum, bilgisayarım.. her yerdeki resimlerini kaldırdım. Sırf daha çok özlemeyeyim, ağlamayayım buralarda diye.
Bugün, kaldığım otelden çıkıp Asu'nun evine geldim. Çarşamba günü siz de geldiğinizde burada kalacağız. Sana oyuncaklar, kıyafetler aldım. Açmadım bile paketlerini; öylece duruyorlar gelişini.. Özledim kokunu, gülüşünü, dokunuşunu....

Seni seviyorum minik kuzum

2008-09-20T09:58:00.000-07:00

Yavrukusum...

Su anda Izmir Adnan Menderes Havalimani THY CIP Lounge undayiz babanla beraber. Tayvana dogru yola cikmak uzere bekliyoruz. Iki hafta surecek olan bu seyahatimiz suresince sen babaannen ve Serdar Dayi ile beraber Karaburun da kaliyorsun. Bugun senin dogumgunun. Dogum gununu ayda bir kac kez kutladigimiz icin bugun yaninda olmamamizin senin acindan bir sorun teskil etmeyecegine karar verdik.

Gectigimiz hafta boyunca; balayinda tanisip cok sevdigimiz Ed ve Poyee bizimle birliktelerdi. Onlarin da seninle ayni yasta bir kizlari var. Chenoa. O da onlarla beraberdi bu ziyaretlerinde ve sen ilk defa kendi yasitin birisiyle bu kadar uzun vakit gecirdin. Genel olarak son derece uyumluydunuz. Ikiz kardes gibi davraniyordunuz surekli. Ama tersiniz de son derece tersti. Kavgalariniz genel olarak oyuncaklarin uzerinde gelisiyordu. `Chenoa onunla oynamasin, o menimmm` seklinde baslayip; `ama onlar bizim misafirimiz Didecigim; birlikte oynayacaksiniz oyuncaklarinizla` dedigim zaman genel olarak ikna olup onunla oyuncaklarini paylastin. :)) Ama dedim ya 'Genel olarak'. Birbirinizi okadar cok kiskaniyordunuz ki; olay cikmasin diye yemek tabaklarinizdan, saciniza taktigimiz tokalara kadar ayni yapmak zorunda kaldik. :))))

Aradaki dil engeline ragmen birbirinize derdinizi gayet guzel anlatabildiginiz gibi 'Come Chenoa, come come...Come dedim sana' seklinde cumle kuruluslarin da olaya renk katti. Ondan ayri oldugunda 'Aticam onun oyuncaklarini; doktora goturucem onu, kafasini kiricam' seklinde sevgi dolu cumleler kurup sonra da 'ama onlar bizim misafirlerimiz, oyle yapmak yok, cok ayip' diyip kendini teselli edisin muhtesemdi. Chenoa`nin bana 'Anne' iyor olmasina da ne kadar sinir oldugun konusuna girmek bile istemiyorum. 'Anne benim' iyip durdun surekli..:))))

Bugun misafirlerimizi yolcu ettik; sen de babaannenle beraber Karaburundasin. Aldigim haberlere gore surekli huysuzluk yapiyormussun. 'Giyinmicem; uyumicam' seklinde... Artik hepsi tembihli. Uyku saatini kacirmayacaklar. Yoksa canavar kesiliyorsun basimiza.. Biz de sen uslu duracagin, kimseyi uzmeyecegin icin sana hediyeler ve suprizler getirecegiz.

Bu seferlik yazimi kisa tutuyorum, yakalamamiz gereken bir ucagimiz var. Seni seviyorum minik kelebegim....
Annen

2008-08-13T07:56:00.000-07:00

Her gün yatağa yatarken "Ya, yine unuttum Dide'nin günlüğüne yazı yazmayı" diye yatıyorum. Sabah kaltığımdan ilk işi onu yapmalıyım.. ama işte, öyle diye diye bugüne geldim. Kendimden utanıyorum..

Şu anda Gümüldür'de Denizatı -Hipo kampingdeyiz. Ananen ve dedenle beraber. Son üç gündür, yani ayın 10undan beri hayatında bir dönüm noktası gerçekleşti. Ayın 10 u sabahı uyandığında bezini değiştirmek istedim ve bana "anne bez istemiyorum, bitti" dedin. Fırsat bu fırsat diyerek bezi çıkardık ve sen o günden beri gündüzleri bezsizsin. Çişin geldiğinde "anneee çişim vaaarr" diyerek bana haber veriyosun ancak aynı şeyi henüz kakan için söyleyemeyeceğim. Geceleri de bezli yatıyorsun henüz ama bu senin için ve tabii ki bizim için çok büyük bir dönüm noktası. şu anda da tuvalette oturmuş, kakanın gelmesini bekliyoruz ailecek. kakanı yap ki ananenle beraber havuza gideceksiniz.

Afi sana yaz başında bir yelek aldı. yüzerken yakın zamana kadar o yeleği kullanıyordun. bundan bir kaç hafta önce kolluklarını takmaya başladın. Ama o kadar göz karasın ki; elinde olsa öylece atlayacaksın havuza. kolluklarınla havuza girdiğinde "anne bak ben şimdi aşağıya bakıcam" diyosun, kafanı suyun içine sokup öylece aşağıya bakıyorsun, sonra da çıkarıyorsun kafanı.. Çok güzel tutuyorsun nefesini. havuzun kenarına çıkıp çıkıp sürekli atlıyorsun. Çevreden geçenler seni hayranlıkla seyrediyor.

Burada küçük bir hayvanat bahçesi var. Tavşanlar, hindiler, tavuklar ve senin en favorin atlar var burda. hemen hemen hergün seninle atlara gidip onlara karpuz kabuğu veriyoruz. Sonra atçı amca gelip seni gezdiriyor. Ona süreki "daha hızlı daha hızlı" diyosun. Amca da atı 4 nala koşturuyor haliyle. Galiba jokey ya da F1 pilotu olacaksın. Bundan 2 hafta önce Karaburun da dedenle beraber tekneye binip beraber kalamar avlamaya gittik. Ona da aynı şeyi söyledin. "daha hızlı daha hızlı" :)) İlk kalamar avlayışı şahitliğindi. O kadar garip karşıladın, heyecanlandın ki.. biz tekneye her kalamarı çekişimizde çığlık atıp tezahüratlar yaptın. Ertesi gün de o kalamarları afiyetle yedin.

Bu yazın zaten Karaburun ve Gümüldür arasında geçiyor. Bir de temmuzun son haftasında Bodruma gittin. Kaya ve Bora'nın oğulları (Doruk ve Çağan) ile beraberdin. Tüveyç Doruk'un altını değiştirirken, onun pipisini göstererek, "aaaa!!! anne o nee?!?!?" dedin hayretle. Tüveyçle çok güldük ve ilk "cinsel" eğitimini de orada verdik sana bu bahaneyle :)))

Havalar çok sıcak olduğu için genelde İzmir'de kalmıyoruz. Dolayısıyla sen de Leman'ı fazla görmüyorsun. Arada bir Leman'la telefonla konuştuğunda, ona neler yaptığını anlatıyorsun ve ona "Leman ben seni çok özledim" diyorsum. Tabii, Leman'ın telefonun ucunda ne hale geldiğini anlatmama gerek yok. :))

Şu anda deden seni , kendi bisikletinin arkasındaki sepete yerleştirdi ve gezdirdi. Şimdi geldin, ananenin kucağında öpücük banyosu yapıyorsun.

Artık "daha sık yazacağım" demek istemiyorum, çünkü binlerce kere ispatladım ki olmuyor. Ama deneyeceğim.

Bu "blok özet"i senin elinle yaptığın telefon konuşmalarını bitirişinde kullandığın bir cümleyle bitireceğim. (Cep telefonu ile konuşmana izin vermediğimiz için, elini telefon gibi kullanıp, kulağına götürüyorsun, sanki hakikaten hattın ucunda biri varmış gibi konuşuyorsun. Konuşmanın sonunda da bu cümleyi söylüyorsun.

"Öptüm seni bay baaaayyy!!!"

27 Mayıs 2008

2008-05-27T10:00:00.000-07:00

Ne kadar çok büyüdün, ne kadar çok dillendin inanamazsın..
habire anlatıyorsun. Artık yatış zamanlarını iple çeker olduk. Öğlen uykularını artık bire indirdin, yaza girmekte olduğumuz için de akşamları 10 sularında falan yatıyorsun. Sen yattığında bizde şöyle bir ohhh çekiyoruz. Evde bir sessizlik oluyor. :)))
Derdini artık gayet güzel anlatıyorsun ve gayet de güzel anlıyorsun herşeyi.. İşine geldiği zaman yani. "Dide bi daha yapmıcak anne" çok kullandığın bir cümle :) sırf beni delirtmek için kulladıkların ise "dide mama yemicek" "anne süpriz yap" :)
Hala "s" harfini söyleyemiyorsun. soru cümlerin ise "anne atta gidebili?" "baba, kacu yiyebili?" şeklinde.. Kaju'yu çok seviyorsun. Evde 1 hafta falan pilav pişmezse pirinç gördüğünde sevinç çığlıkları atıyorsun. 1-2 ay kadar önce patates (potatte) kızartması ile tanıştın ve ketçap "keppaç" la yemekten çok hoşlanıyorsun. Ayrıca, sosis, salam, sucuk türü her türlü şarküteri senin için köfte (öfte).
Ben bir kaç aydır işimi evden yaptığım için sen bana çok düştün. hep benimle birlikte olmak istyorsun. Hiç bensiz bir yere gitmek istemiyorsun. Uzun bir aradan sonra ilk defa babaannenle bir kaç gün karaburunda kaldın. Onun anlattığına göre sen ben gelince başka bir çocuk oluyorsun. Bütün nazın kaprisin bana.. Olsun.. napalım :)
Şu anda ben bu satırları yazarken sen de yanımda oturmuş, tavuk ve mısır (mıkır)lı pilavını ve domattekini yiyor ve iced tea ni içiyorsun. Allahtan henüz Kola ve gazlı içeceklerle tanışmadın ve elimden geldiği kadar seni bunlardan uzak tutacağım. %100 meyve suyu, iced tea, süt içmekten hoşlandığın şeyler. Ayrıca yeni yeni corn flakes e de sardın şu aralar.. kıtır kıtır yiyorsun onu.
Bundan bir kaç hafta önce (10 mayıs ta) ilk defa saçlarını kestirdim. Ama sakın öyle upuzun saçların vardı da onları kestirdim sanılmasın, hala kısacık saçlısın. sadece şeklini düzelttirdim, hani uzayacak ya saçların, düzgün uzasınlar diye :)
Geçen haftasonu Tuğçe-Cem ve Tuğba karaburundalardı bizimle. Akşam rakı sofrasında, (Tuğçe teyzen rakısını sek içiyor) su diye rakıyı içtin. Suratındaki o ifade görülmeye değerdi. Herhalde hayatındaki ilk ve son rakı içişin buydu :D
Şu anda karaburundayız. Baban ben ve sen. Babaannen, alt komşusunun eşinin cenazesine gitti, biz de 1-2 gün daha burada kalalım dedik. hava sıcak. baban, bahçeye arabalar için garaj yaptırıyor. Sabahtan beri onunla birlikte ustaların tepesindeydin. Hele ustanın oğluna yapmadığın cilve-naz kalmadı :D
Yemeğinle dalga geçmeye başladın. Sana müdahale etmem lazım. Seni seviyorum bebeğim
Annen

29.12.2007

2008-02-26T02:30:00.000-08:00

Bugün sabah sen uyanır uyanmaz, eşyalarımızı ve seni arabaya atıp Ankara'ya doğru yola çıktık. Hem yılbaşını geçirmek hem de babanın kuzeni Tuğçe ve eşi Cem le birlikte olmak için düştük yollara. Sabah 7.30 sularında yoldaydık. Sen kendine gelinceye kadar şehri terketmiştik ve kahvaltı molası için durduk. Hava korkunç soğuk. Yollarda kar olması ihtimaline karşı zincirimizi de yanımıza aldık.. Neyse ki kar/buz falan yoktu yolda. Sen arabada sıkılıyorsun diye sürekli mola vererek ancak akşam saatlerinde Ankara da olduk. Cem'in dükkanın olduğu Sheraton oteline gittik doğruca orada biraz oyalandıktan sonra eve attık kendimizi. Sen yol yorgunu olduğun için olsa gerek, akşam saat 8 sularında uyudun. Ama Tuğçe ve Cem bizim için akşam programı yapmışlardı ve seni de bırakmak ya da sen uyuyorsun diye programdan vazgeçmek niyetinde değildim açıkçası :) Saat 10 a kadar uyumana müsade ettikten sonra, seni uyandırıp, güzelce giydirip doooğruuu bir Yunan meyhanesine gittik. Artık köçek mi olucaksın nedir, canlı müzik eşliğinde masa masa dolaşıp danslar ettin sürekli :)) Gece geç saatlere kadar ordaydık. Sonra evimize dönüp yattık. Ama geç yatan her çocuktan geç kalkması beklenirken, sen yine şaka gibi sabahın köründe ayaktaydın :) Kahvaltı faslından sonra, Atatürk Orman Çiftliği'ndeki hayvanat bahçesine gittik. İzmir'deki hayvanat bahçesinin yanında bu doğal ortam gibi tabii. Hava çok soğuk ama güneşliydi. Çok keyifli bir günün artından, yine Cem'in dükkanına gittik ve sen pusetinde uyumuşken biz de babanla biraz gezindik. Akşam ben yine çalıştım. Sen ise Tuğçe ile birlikte, Tuğçe teyzenin "kulis"inde makyajlar falan yapıp şuh kahkalar attın :)

Ertesi gün yılbaşıydı. Ben sabaha kadar çalıştığım için, öğlene kadar uyudum ve sonrasında Tuğçe ile birlikte yeni açılmış bir alışveriş merkezine gittik. Yemek yiyip son dakika alışverişlerimizi yapıp eve döndük. Ben biraz kestirmek üzere saat 7 gibi yattım, kalktığımda saat sabah 8 di.. Yani bir yıla uyuyarak girdim :) baban ise hemen hemen sabaha kadar Tuğçe ve Cemle oturduğu için bizimle birlikte kalkmış olmasına rağmen, İzmir'e dönüşte arabayı bana kullandırarak, seninle birlikte uydu :)

Yine sabah saatlerinde Ankarayı terkettik ve ancak akşam saatlerinde İzmir'de olabildik. Kula'dan itibaren MERMİİİNNN diye tutturdun, biz de Bornova'ya geldiğimizde seni Sermin'e bırakıp evimize döndük. 1-2 gün orada kaldın, mahalleyi dolaştın, ojeler sürdün, esnafla flört ettin.. ve sonra yine evimize döndün :)

Seni seviyorum böceğim..

19.12.2007

2008-02-04T16:58:00.001-08:00

offf..
yine bin yıl olmuş buraya yazmayalı..
neler oldu neler...
delicesine aşık olduğun, ellerinde birer, boynunda 2 ve ağzında 1 olmak üzere hep 3-5 taneyle birlikte dolaştığın memelerini 24 Kasım 2007 de Lütfiye Abla ve Afi'nin yardımlarıyla bıraktın.. Olay şöyle gerçekleşti: Afi'nin evine gidiyormuşsunuz Lütfiye ile.. elinden memelerini düşürmüşsün.. Lütfiye Abla da "bunlar eeh oldu" diyip atmış memeleri, sen de sürekli memelernin pislendiğini tekrar etmişsin yol boyunca. Afiye gittiğinde, yine söylemişsin aynı şeyi..Afi de elindeki memelere acı oje sürüp sana vermiş. Sen de o zamandan beri "memeler eeh oldu" diyip almıyorsun bile ağzına.. Aynı şeyi evdeki memelere de yaptık.. Arada bir damarın tuttuğunda veriyoruz, "eehh oldu" diyosun :)) böylece meme hadisen de kapandı :)
her geçen gün biraz daha anlaşılır konuşuyorsun.. Sen konuştuğunda seninle ilk defa tanışanlar genelde bana "dekoder" muamelesi yapıyorlar.. Sen konuşuyorsun ve ne dediğini anlayabilmek için herkes bana bakıyor ki ben tercüme edeyim :)))
Bizlerin çalışyor olması, seni biraz biraz sinirlendirmeye başladı.. agresif ve gergin olabiliyorsun.. ama ben evdeysem sorun olmuyor. Huzurlu ve mutlusun.
Yaklaşık bir aydır artık 2 işte birden çalışyorum. gündüz işimden eve saat 18 de geliyorum, ve 22.00 de gece işime başlıyorum ve sabah 6.30 a kadar çalışıyorum. Artık geceleri uyanmaların beni çok yormuyor yani..Ama tabii ki uyanmamanı, deliksiz bir uyku uyumanı ve dinlenmeni çok istiyorum..
Baban işi dolayısıyla sürekli seyahat ediyor.. Hatta birkaç saat önce Almanya'dan geldi. Yarın Esen Amcan ve babanla birlikte kurban bayramı için Karaburun da Sermin (mermin) ve dedenin yanına gidiyorsun. Ben cuma gününe kadar İzmirdeyim. Cuma akşamı geleceğim inşallah. Bu süre zarfında kimsenin birbirini üzmeyeceğini ümid ediyorum.
birkaç hafta kadar önce İstanbula Kaya ve tüveyç in oğlu Doruk a uyku eğitimi vermeye gittim. İşlem başarısızlıkla sonuçlandı ama sen bu süre içinde babanede kaldın. döndüğümde uyku düzenin, huyun.. herşeyin değişmişti. herşey yeni yeni yerli yerine oturmaya başldı.. o yüzden bu Karaburun seyahatinden biraz şüpheliyim. ama baban da seninle birlikte olacağından içim bir nebze de olsa rahat.
geceleri uykuya dalmadan önce geliştirdiğin yeni bir huyun var.. Kolumu koklamak istiyosun.. :) özlemin sınır tanımıyor... Seni öyle çok seviyorum ki...

20.09.2007

2008-02-04T16:35:00.001-08:00

BUGÜN SENİN DOĞUM GÜNÜN AŞKIM..
SABAH SENİ BABANENE (MERMİİNNN) BIRAKTIM.. AKŞAM DA ORADAN ALACAĞIM.. BUGÜN HEM SENİN İÇİN HEM DE ONUN İÇİN GÜZEL GEÇSİN İSTEDİM.. GEZERSİNİZ :)) SANA CİCİLER ALIR.. :))
BEN DE SENİN ADINA TEBRİKLERİ KABUL EDİYORUM.. AYTEN ANANEN, LEMAN ABLAN, TÜVEYÇ TEYZEN.. HEPSİ ARADILAR...
SENİ SEVİYORUM BEBEĞİM :))

16.08.2007

2008-02-04T16:33:00.000-08:00

Biz ayın 18'inde babanla küçük bir seyahat planladığımız için, (Almanya-Hollanda) sen de bugün babanen ve Serdar Dayı ile birlikte Karaburun'a gidiyorsun. yarın da biz gidiyoruz. Ayın 24'ünde döneceğiz. Sen de bu süre içinde Karaburun'da kalacaksın :))
Akşam saatlerinde konuştum babaneyle.. Saat 10 falandı. Banyo yapmışsınız. Sen şimdi TV'nin karşısında "iiiaaaa" dediğin Cirque Du Soleil'in "Allegria" DVD'sini seyrediyormuşsun. fonda seslerin geliyordu :))
Sensiz nasıl geçecek 1 hafta bilmiyorum :((

10.08.2007

2008-02-04T16:30:00.000-08:00

Bu aralar, çalışmakta olduğum şirketin maddi durumu çok iyi olmadığı için evden çalışıyorum. Dolayısıyla seninle daha çok vakit geçiriyoruz. Kemeraltı'na gittik senle vapurla, havuza gidiyoruz.. (bibibibi diye Sports International binasını gösteriyorsun bana)
Akşam üstleri götürüyorum seni havuza. Çocuk havuzunu çok seviyorsun. Zaten bu havuzla tanıştığından beri denize çok girmez oldun. Soğuk geliyor herhalde. 1-2-3 diye sayıyorum sana havuzda ve direkt suya dalıyosun.. :)) yavaş yavaş tabii.. korkma yeter ki.. Benim gibi sürekli suda olan bir annenin kızısın sen.. Sudan korkmamalı, onun içinde yaşamalısın :))

03.08.2007

2008-02-04T16:13:00.000-08:00

Yazın büyük bir bölümünü babanenle birlikte Karaburun da geçiriyorsun. Orası senin için cennet. babanen ve deden bir dediğini 2 etmiyor.
"Dede babı (balık) pitirdi (pişirdi)"
"Duda (dondura) aaalll"
"-Dide'cim, balıkları nasıl pişiricek dede?
-Cizciz...."
"Mermmiinnnnn, gagı ver" (sermin sakız ver)
"mermiiinnn, mama bippi, çuçu?" (Sermin, yemek bitti, çikolata ver)
"ööömmmeerrr, gel" (Ömer gel) (Ömer'in bahçesinden domates salatalık toplamaya, ömerin çocuklarıyla oynamaya bayılıyorsun)
bir de şöyle diyorsun:
"hotgelddiinnnn" (Hoşgeldin-genelde misafirler gelince diyosun bunu, biz ısrarcı davranınca)
babanen sana "nasılsınız?" diye soruyor
"iii" diye cevap veriyosun
"ne ikram edeyim size Dideciğim?"
"çaaa" (iced tea-bu konuda çok sabıkalısın.. ıced tea'yi çok hem de çok seviyorsun. Aman biri buzdolabını açmasın.. Koşarak "çaaaa" şekinde yanına gidip çıkmıyorsun buzdolabının içinden)
Bi de yemeğin suyuna ekmek banıp yiyorsun :))) hatta yemeğin suyunu koymazsak sinirleniyorsun.. Bunun için şöyle bir tabirin var.. "mama oo" (oo senin için su demek. baban da sen bunu arka arkaya söyleyince "bu kız yemeğin suyunu istiyor" dedi :))
Kendince kelimeler uydurup cümleler kuruyorsun :) Çok güzel oluyor.. Baban çoğu zaman ne dediğini anlamadığı için bana dönüp "alt yazı verir misin?" diye soruyor :)))
Seni seviyorum meleğim :)

20.07.2007

2008-02-04T15:41:00.000-08:00

Akşam saat 6 sularında eve geldiğimde, bilgisayar odamızdaki yatakta uyuyordun :) saat 7 gibi uyandın ve ben de seni alıp havuza götürdüm. Sports'un dış havuzuna gittik senle. Suyu nasıl seviyorsun, nasıl hoşlanıyorsun anlatamam :) Suya girdiğinde çığlıklar atıyosun, çocuk havuzu olduğu için havuzun içinde koşuyorsun, çığlıklar atıyorsun..Bugün ilk defa kafanın tamamını kendi isteğinle suya soktun.. 1-2-3 dedim ve daldın.. Sonra bi daha sonra bi daha...
Seni seviyorum balık kızım :))

29.06.2007

2008-02-04T15:26:00.001-08:00

Babacığın 23 Haziran'da Tayvan'a gitti.. Bu 2 ay içinde 2. gidişi Tayvan'a ve Pazar günü geri geliyor. O yokken neler yaptık?
Çalışma odamız su alıyordu. onun içten ve dıştan izolasyonunu yaptırdım ve hazır bu işe bulaşmışken ve evin halıları evle yaşıt olduğundan, yatak odalarındaki halıları da kaldırıp laminant yaptırdım.
Ama nasıl yoruldum belli diil. Sen tüm bu süre zarfında babaannen ile beraber Karaburundaydın..
İlhan Dede de var yanınızda. Sermin annemin dediğine göre İlhan Dede ile çok iyi anlaşıyormuşsunuz. Çok güzel oyunlar oynuyormuşsunuz..
Evdeki işim henüz bitmedi ama, artık hasretine daha fazla dayanamıyorum, burnumda tütüyorsun resmen.. o yüzden bugün iş çıkışı, ayrıldığım zaman ne kadar huysuz olacağını bilsem de, Karaburuna geliyorum..
Seni seviyorum minik kuzum :))

11.04.2007

2008-02-04T15:15:00.000-08:00

Leman Abla hastalandığın için pazartesi gününden beri babaannende kalıyorsun. Tam bir sokak çocuğu oluyorsun oraya gidince. Eve girmek istemiyorsun. Sürekli, evin karşısında Yasemin Ablaların bujiterisinde olmak istiyorsun. Orada çalışan Emel e "eemeeee" diye seslenip, yandaki kırtasiyenin toplatından alıp onlarla oynuyorsun, bakkala gidip sakız istiyorsun...
Seni eve nasıl sokacağız hiç bilmiyorum :))

08.02.2007

2008-02-04T14:38:00.000-08:00

Yine ne kadar zaman olmuş yazmayalı..Hemen neler yapıyosun onları anlatayım..
İrfan Dede'nin ölümünden bir ay kadar sonra sana "uyku terbiyesi" vermeye karar verdik. Çünkü gece 11-12lere kadar oyun oynuyorsun ve sabaha kadar da birçok kere uyanıyorsun. Mesela, gece 1 de uyanıp sabah 5 e kadar oyun oynadığın zamanlar var. Ve ben çok yoruluyorum, sen de düzgün uyku uyumadığın için yemek yemiyorsun, huysuzsun. İşte, hazır meme faslı da bitmişken, bu eğitimin verilmesi gerektiğine karar verdik. Çünkü okuduğumuz kitaplar uyku alışkanlığının çocuk tarafından otomatik olarak geliştirilemeyeceğini, bu eğitimin ebeveynler tarafından verilmesi gerektiğini söylüyorlardı. Bunun için seni yatağına kooyup uyuman gerektiğini söyleyip odadan çıktık ve her 5 dakikada bir gelip seni kontrol ettik. İlk uygulamamızda 40-45 dakika kadar ağladın. Sonra yatağında uyudun. İkinci sefer uyguladığımızda ağlama süren 20 dakikaya düştü. Akşam yatarken ise 5-10 dakika mırıldanıp uyudun. Gece 1-2 defa uyandn. Baban gelip uyuman gerektiğini söyledi ve uyudun. (Tüm bunlar olurken, 14 aylık bebeksin) Şimdi akşam 8:30-9:00 gibi uyuyor ve sabah 7:00-7:30 gibi uyanıyorsun. Yemeklerini düzenli yiyorsun. Huzurlu ve mutlusun.
Artık seni bırakıp seyahate çıkabiliyoruz. Bayramda seni babaannene bırakıp, anneannenlerle birlikte Antalya'ya gittik. Maksat gezmek olsun. :)) Her yere gidiyor, hiç sorun çıkarmıyorsun. Esen Amcan askere gitti 12/12 de. Biz de geçen hafta sonu (03/02/07'de) babanla birlikte onu ziyarete gittik. Kütahya kışın çok soğuk olduğu için seni anneannene bıraktık. Esen amcanın resimlerine bakıp "Ambaaa" diyorsun. :))
canın istediğinde "Anne" diyorsun. genelde hep "baba" diyorsun. Sabah uyandığında, akşam yatarken, sokak kapısı açıldığında... hep "baba" diyorsun. Kendi ismini çok güzel söylüyorsun.
Her sabah babanla birlikte mutfaktaki dış saksıda kuşlara ekmek veriyorsunuz. Okuldaki öğrencilere "abbaaaa del" diye sesleniyorsun.. Artık yürüyorsun çok güzel ama yine çok dikkatli davranıyorsun. Anneannen sana ayyakkabı aldığından beri bu yürüyüş olayını çok geliştirdin.
Hızla büyüyorsun, ve sen büyürken hiçbir anının kaçırmak istemiyoruz. Suyu çok ama çok seviyorsun. Banyodan çıkmak bilmiyorsun. Sinirlendiğinde "hadi banyoya gidip elimizi yüzümüzü yıkayalım" diyorum ve sen sevinç çığlıkları atarak "fışı fışı fışı" diyorsun.
Kaya ve Bora dayıların eşleri de (Tüveyç ve Ayça) bu ay doğum yapacaklar. İkisi de erkek bebek getirecek dünyaya ve sen yine annen gibi, ailedeki tek kız olma özelliğini koruyacaksın :))

08.12.2006

2008-02-04T14:24:00.000-08:00

Offf!!! Ne kadar unutuyorum buraya yazmayı. Biliyorum sonra çok pişman olacağım. Daha dikkatli olmalıyım. Bakalım neler olmuş bu zamana kadar :))
Memeden kesme operasyonu:
Geceleri binlerce kere uyandın. Uyumak istemedin. 1-2 gün yemek yemeği reddettin ve biraz huysuzluk ettin ama çevremdeki diğer bebekler gibi değildin. Beni gördüğünde "memmeeee" dedin. Ben de sana "annenin sütü bitti, meme yok" dedim. Sen de ısrarcı davranmadın..
Doktorumuz ilk hafta geceleri uyumanı sağlamak için bir ilaç verdi. Onu kullandık. Ama şimdi memeyi ve gece beslenmesini keseli 3 hafta oldu, fakat sen henüz geceyi tam çevirmeyi öğrenemedin. Son bir haftadır baban seyahatte olduğu için biz de seninle anneannenlerde kalıyoruz. Geceleri ben değil, anneannen kalkıyor sana. O yüzden uyanıklık süreni uzun tutmuyorsun. Ama karşında gece beni bulunca oyun oynamak istiyorsun. Saatlerce uyanık kalıyorsun. tabii hiç hoş olmuyor. Gece saat 2-5 arası senile oturuyorum. Sonra da kalkıp işe gidiyorum. Allahtan biraz düzene girdi uykun.
Bunun dışında, yavaş yavaş yürümeye başladın. Ama bir yere tutunmadığını anladığın anda hemen poponun üzerine oturup kendini çeke çeke ilerliyorsun. Filme aldık bu yürüyüşünü. Acayip güzel :))
Artık çok bilinçlisin. Kime nasıl davranman gerektiğini, kimden ne çıkarın olduğunu biliyorsun. Anneannenlere gittiğimizde öyle sokaklarda (Evin içinde) gezemeyeceğini çok iyi biliyorsun. Parkında oyuncaklarınla oynuyorsun. Anneannen herkesin yediği numaraları yemiyor. Çok itiraz edemiyorsun ona :))
Söylediğin kelimeler:
-Ayağından çorabını çıkarıp "giiidir" (giydir) diyorsun
-Evimizin önündeki okuldaki öğrencilere "abbaaaa geeeelll" diyosun
-Yemek güzel olmuş mu? diye sorduğumda, iki yana sallanıp "ıh ıh ıh" diyosun
-Dudaklarını büzüp "oooo" diyosun
-Uykun geldiğinde salıncağının ya da pusetinin yanına gidip "ee, ee,ee,ee" diyosun.
-Tabii ki "meme, baba, dede, mama" diyosun
-Balığı çok hem de çok seviyorsun. Herkes tost yerken inatla balık istedin ve biz halden balık alıp, sandviççide balık pişirttik sana :) (Bu olay 1-2 Aralık 2006 tarihinde Çanakkale'de yapılan Büyük Gamsız Buluşmasının dönüşünde Ayvalık'ta oldu)
Bu akşam İtalya'dan baban geliyor. Esen amcan da 12/12 de askere gidecek. Daha nereye gideceği ve ne kadar süre ile kalacağı belli değil. En büyük korkusu da senin onu unutma ihtimalin :((
Seni seviyorum yer elmam.. mıncırığım :)

15.11.2006

2008-02-04T14:06:00.000-08:00

İrfan Dede'yi kaybettik .:((
Bugün cenaze işleri ile uğrşamk için evde olmayacağım için seni memeden kestim. Meme emmek için yemek yemiyor ve hatta uyumuyordun. Bu yüzen doktorumuzla da konuşarak (Zaten o, sen bir yaşını doldurunca kesmemi söylemişti) bu sancılı döneme başladık.

26.10.2006

2008-02-04T14:02:00.000-08:00

4.5 aydan sonra yine yazıyorum. Şu anda 13 aylıksın. "Baba", "Dede", "vaav vav"(havhav), "ammaaa" (yapma) diyorsun. Lütfiye ablayı gördüğün zaman parmağını havada sallayıp "hıııııı" diyosun. Seni sürekli olarak sıkıştırdığı ve mıncıkladığı için onun senden uzak durmasını istiyorsun aklınca.
Dün 4 günlük bir şeker bayramının sonuydu. Yine Karaburundaydık. Sen-Biz-babaannenler ve Esen Amca. Hava o kadar güzeldi ki, baban ve amcan denize girdiler, balığa çıktılar. Şu anda ağzında 2 üst, 2 alt ve 2 köpek dişi olkam üzere 6 tane dişin var. Her lafı anlıyor, her şeye karışıyorsun. Sürekli birilerine birşey anlatıyorsun, oyuncaklarınla konuşuyorsun ama biz henüz ne söylediğini anlayamıyoruz.
Ben Ağustos ayında Beko Elektronik'teki patronlarım ve ekip arkadaşlarımın çoğu ile bilirkte Urla teknoparta Sentvion diye bir şirkette çalışmaya başladım. Her gün işe feribotla gidiyorum ve şu anda da bu yazıyı feribotla senin yanına dönerken yazıyorum.
Yolumu gözlüyor olduğuna eminim, çünkü yine uzun bir tatilden çıktık ve birbirimize çok bağlandık. Hala meme emiyorsun ve "meme" diye de söylüyorsun. Dün üçümüz alışverişe gittik. En büyük keyfin alışveriş sepetinde babanla oyun oynamak. Bu akşam anneannen ve deden bize yemeğe geliyorlar. Seni ne çok özlemişler bir bilsen. Deden 1 hafta Almanyadaydı, o döndü biz Karaburun'a gittik. Yani 10 gündür görüşmüyorsunuz. Şu anda da muhtemelen senin yanındadırlar.
Muz yemeği daha doğrusu tatlı her şeyi yemeyi çok seviyorsun. Nutella ve fıstıkezmesi kavanozlarını gördüğün anda herşeyi unutuyorsun :))
Pilav en favori yemeğin. Bu yüzden de sana ne yedireceksek içine pilav karıştırıyoruz :)) Dün gece ballı rezene çayı içtin. Pek hoşuna gitti. Geceleri artık busküvili süt içiyorsun. (Yaklaşık 250ml) Ama hala emiyorsun. Seni çok seviyorum mis kokulum..

05.06.2006

2008-02-04T13:34:00.000-08:00

VAAAAYYY!!!!
Ne kadar uzun zaman olmuş tüm bunlar olalı ve ben buraya yazmayalı... Şu anda 8.5 aylık kocaman ve sağlıklı bir bebeksin..
Mışıl mışıl uyuyorsun yatağında. Baban ve ben de kendi yatağımızda uyumaya hazırlanıyoruz. Sen doğmadan hemen önce aldığımız arabımızı (Fiat Palio Multijet) geçen hafta satıp yerine Toyota Corolla aldık. Bu arabamız diğerinden daha büyük. Sen ve ben hala arabanın arka koltuğunda seyahat ettiğimiz için çok rahat edeceğiz.
31/05/2006 tarihinde 3 yıldır çalıştığım Beko Elektronik'ten ayrıldım. Şu anda seninle birlikte zaman geçirmenin ve en önemlisi tatil yapmanın tadını çıkarıyorum.
Ağzında, alttaki iki sişinle bana ve herkese gülücükler atmana, kapıdaki çığlıklarına, mama sandalyendeki muhabbetine resmen aşığız.
Seni seviyoruz.. Hem de çok :))

24.11.2005

2008-02-04T06:41:00.000-08:00

Babaannen bizde kalıyor. Evimize gelen-giden sayısı o kadar fazla ki.. Ben sen doğduktan sonraki bir hafta bunalımdaydım. Senin gelişinle hayatımda (hayatımızda) köklü bir değişiklik yapacağımızı yeni yeni anladım. Bir hafta sonra sen bize biz de sana alıştık. Habire fotoğraflarını çekiyoruz. Taaa Amerikalara kadar gitti resimlerin. Jim ve Julie senin resimlerini buzdolaplarının üzerine asmışlar. Onlar da bizim gibi sana hemen aşık olmuşlar. Ağlamıyorsun hiç. Kendi kendine mıkırdıyorsun. Yaklaşık 3 saatte bir uyanıyorsun. Hastandeki doktorların dediği gibi seni 2 saatte bir uyandırmıyoruz. Acıkınca ya da kakanı yapınca uyanıyorsun. Babaannen bizdeyken onun odasında yatıyorsun, uyandığında babaannen seni bana getiriyoru ben de seni emziriyorum. Gecelerimizi böyle geçiriyoruz.
Çok hızlı büyüyorsun. Sana henüz bir doktor bulamadık. Çok şükür hasta da olmadın, sorumuz olursa Tuğçe Ablan bize yardımcı oluyor. Bir aylık olduğunda sarılık aşın için sağlık ocağına gittik. Hemşireler seni çok sevdi. 4kg300gr ve 51 cm olmuşsun.
Baban işi dolayısıyla sıklıkla yurtdışına gidiyor. 2-3 günlük seyahatler yapıyor ama her geldiğinde seni farklı buluyor. Çok hızlı büyüyorsun. 1.ayını doldurduktan sonra yavaş yavaş görmeye başladın. Sen yaklaşık 1.5 aylık iken, Şeker bayramında, babaannenler ile birlikte Karaburun'a gittik. Baban ve Deden 1-2 gün İzmir'e döndüler. Biz babaannen ile birlikte orada kaldık. Çok mutluydun hayatından. Anneanneler bu tarihte Kenya'daydılar.
2 aylık olduğunda artık bir doktorun oldu. Dr.Talha Akil. Onu çok sevdik o da seni çok sevdi. 57cm boyunda ve 5kg200gr. ağırlığındasın. Kucakta olmayı çok seviyorsun. Artık seslir dinliyor, beni tanıyor ve herşeyi görüyorsun. Hatta kendi kendine sesler bile çıkarıyorsun. Gülüyorsun. Banyo yapmayı çok seviyorsun. Seni kucağıma alıp giriyorum banyoya. Eğer yorgunsan bazen orada kucağımda uyuyorsun. Banyodan her çıktığımızda, kucağıma çişini yapıyorsun :))
Şu anda baban yine sayahtte. (Çin'de) Babaanne ve dede bizde kalıyorlar. Sen babaannenin kucağında uyuyorsun. Deden TV seyrediyor. Haftasonu aşı olduğun için çok huzursuz uyuyorsun. Uyanınca seni emzirip popona fitil koyacağım ki geceyi rahat geçir.
Seni seviyoruz yer elmam, meleğim..
Allah seni nazarlardan saklasın..

26.09.2005

2008-02-04T06:39:00.000-08:00

22.09.2005

2008-02-04T06:38:00.001-08:00

BABANIN YAZDIKLARI:
Daha iki günlükken gözlerini açtın. Etrafını dinlemeyi çok seviyorsun. Ben konuştuğum zaman susuyorsun ve gözlerinle arıyorsun. Araba ile eve dönerken Vivaldi Four Seasons'ı çaldık ve hemen uyudun.
Genel olarak ağlamayan ve huylu bir bebeksin. 3. Gün sarılık oldun ma Tuğçe teyzen seni güneşe yatırmaya başlamızı söyledi ve bir kaç günde toparladın kendini.
İleride bu satırları okurken ismini Dide koyduğumuz için kızma. Gelen herkes ismini anlamakta güçlük çekti ama bizim kulağımız ismini çok sevdi. Senile "iğde, niğde.." diye dalga geçenler olacaktır, göster bana kızım, kırarım kafalarını :))
Ne olursa olsun, seni daima sevecek ve koruyacak olan baban.. 24/09/05
PS: "Ne olursa olsun" konusunda ciddiyim. İster doktor ol, ister şarkıcı, ister manav ol, ister konsolos(?) sana bizim için en doğru olan, ama belki şu an sana yanlış gelen terbiye ile önce "insan" olmayı öğreteceğiz. Her ihtiyacın olduğunda da yanında olacağız. Minik kuşum benim :))

20.09.2005 - NİHAYET!! ARAMIZA HOŞGELDİN!

2008-02-04T06:29:00.000-08:00

BABANIN YAZDIKLARI:

07.30.. İyi ki doğdun bebek..
50cm. 3140gr.
Çok az ağlıyorsun, mırıl mırıl konuşuyorsun. Seni görür görmez aşık olduk. Seni kimseyle paylaşamam herhalde..
Doğumun Çınarlı Doğum hastanesinde Sezeryan ile gerçekleşti. 301 numaralı odada annen ve anneannen ile kaldın.
Sabahtan Ziyaretine gelenler:

1. Babaanne-Dede
2. Anneanne
3. Orçun tuna
4. Murat Kabasakal
5. Zafer-Fulya Akçay
6. Didem Arslantürk ....Didem abla ve Burhan amca hem annen hamileyken hem sen doğduğunda... her zaman ama her zaman bizimleydiler..
7. Uğur-Nazan Ertekin
8. Mehmet-Ferda Altın
9. Gürkan-Arzu Bıyıklı
10. Pilot Tarkan ve eşi
11. Hüseyin Candemir (Okan'ın)
12. Murat & Eylem
13. EŞP çalışanları
14. Yıldız Kültür
15. Tuğçe-Tuba-Elif
16. Nilüfer (Beko)
.........

14.09.2005

2008-02-04T06:28:00.003-08:00

05.09.2005

2008-02-04T06:28:00.001-08:00

Bugün anneannen ile beraber sokaklardayız. Babandan onay alıp yine doktora anneannen ile beraber gittik. Bu sefer yanımızda olmak istemişti baban ama o kadar çok çalışıyor ki..
Doktorumuz Dilaver Bey, döndüğünü söyledi. Cem ile aynı kanıya vardıkları için çok sevindim. Kilon şu anda 3.3 gibi. Boyun ise 47 cm. Yani uzun boylu bir afet olacaksın. Bir hafta on gün sonra artık seni kucağımıza alabileceğiz. Doktorumuz önümüzdeki hafta bizi tekrar görmek istediğini söyledi. Herşey younda ama doğumun yakşaltığı için bizi sıksık görmek istiyor. Artık biran önce gelmelisin. Giderek sabırsızlanıyoruz.

29.08.2005

2008-02-04T06:27:00.001-08:00

Bugün babanın bir arkaşına (Ege üniversitesinde radyoloji bölümünde doçent-CEM) senin cinsiyetine ve pozisyonuna baktırmaya gittim. Cem bana senin artık döndüğünü, başka bir sorun çıkmaz ise normal doğum yapabileceğimi söyledi. Tabii bunu bir de kendi doktorumuzun söylemesi lazım. Herşey yolunda. Artık dört gözle gelişini bekliyoruz :))

16.08.2005

2008-02-04T06:26:00.001-08:00

Bugünkü kontrole babanın işi çıktığı için anneannen ile gittik. Doktorumuz halen dönmediğini, 18-25/09/2005 arasında sezeryan ile seni alacağını söyledi. Bir sonraki kontrol Eylül başında. Şu anda 2.5 kilosun. doğduğunda yaklaşık 4kg. olmanı bekliyoruz. Artık işe gitmiyorum. Sen doğup da birkaç aylık oluncaya kadar bir nevi tatil yapıyorum :))
Babanla hala isim konusunu çözemedik. "Derin" adını babanın işyerinde bir arkadaşı (benden önce doğum yapacak) bebeğine koymaya karar verdi. :((
Biz de yeni arayışlardayız. DİDE nasıl??

21.07.2005

2008-02-04T06:25:00.000-08:00

Çok üzüntülü bir gün bugün. Orhan Dede'yi kaybettik. Orhan Dede, 91 yaşındaydı ve son 10 gündür çok hastaydı. Hastanede yatıyordu. Doktorlar her ne kadar bizi buna hazırlamış olsalar da, insa gerçekle yüzyüze gelince çok üzülüyor. Cenaze c.tesi öğleden sonra (ikindi) ile kalkacak. Çünkü teyzemler, diğer torunlar ve başka kişiler de şehir dışından gelecekler.
Tüm bu olaylara rağmen bugün öğleden sonra seninle ilgili son bilgileri almak için doktora gittik. Doktorumuz çok sağlıklı olduğunu, şu anda 1kg750gr. olduğunu, henüz doğum pozisyonunda olmadığın ve tam 30 haftalık yani 7,5 aylık oluduğunu söyledi. Bir sonraki randevumuz başka bir doktorda 2 hafta sonra. Normal bir doğum yapıp yapamayacağıma karar verilecek. Kendi doktorumuza 1 ay sonra gideceğiz ve sonra daha sık aralıklarla gitmeye başlayacağız. Artık gelişin giderek yaklaşıyor.
Dedemin vefatı sebebiyle çok yıllardır göremediğimiz aile fertleri biraraya geldi. Herkes seni merak ediyor. Özellikle anneannemin acısını çok hafifleteceksin. :))

15.06.2005

2008-02-04T06:24:00.001-08:00

Geçen aydan beri oldukça büyüdün. Artık kıyafetlerimin içine giremiyorum, bu benim canımı sıksa da, limitli bir zaman olduğu için tadını çıkarmaya çalışıyorum.
Artık sıklıkla hareketlerini hissediyorum. Şu anda 700gr. ağırlığındasın ve bacağın 16,1cm uzunluğunda. Doktorumuz büyük ve uzun bir bebek olacağını söylüyor. Nasıl çıkacaksın çok merak ediyorum. Hamile kaldığımdan bugüne toplam 6kg almışım. Artık dikkat etme zamanı :)) Gel artık, yoruldum bu yükten :))

09.06.2005

2008-02-04T06:12:00.001-08:00

Bu hafta bugün ve yarın işyerlerimizden izin alıp babanla Karaburun'a gittik. Tek hayalim; yüzüp balkonda kitap okumaktı. Kafamı boşaltmak, seninle yüzmenin tadını çıkartmak.. Ama hiçbirşey planladığımız gibi olmadı. Hava çok kötüydü ama yüzdük yine de :)) Hafta sonu hava biraz düzeldi. Esen Amcan ve babaannenler geldi. Cumartesi günü sörf yaptık senle :)) Herhalde 6 aylık hamile olup da sörf tepelerinde gezen bir ben varım. Baban ve babaannen korkudan bana bakamadılar. Bir gel, bir büyü, hepsini sana da öğreteceğim kızım :))

12.05.2005

2008-02-04T06:11:00.001-08:00

Bugünkü kontrole babaannen ve deden de geldi. Artık içeride kocaman bir çocuk var :)) Her gidişimizde biraz daha büyüyorsun. Çok muhteşem birşey. Kanrımın sol yanında ayağının hareketlerini hissediyorum artık. Doktorumuz 1-2 hafta sonra hareketlerinin hepsini hissedebileceğimi, takip eden haftalarda ise babanın da hareketleri hissedeceğini söyledi. Bir sonraki randevumuz Haziran'da.

28.04.2005

2008-02-04T06:10:00.004-08:00

İsim konusunda bazı şartlarımız var:
* İçinde türkçe karakter olmayacak
* Kolay anlaşılabilir olacak
* Bilgisayar aleminde sorun yaşatamayacak
ve en önemlisi
* çok bilinen bir isim olmayacak.

25.04.2005

2008-02-04T06:10:00.003-08:00

Baban bu sabah geldi. Evin görünce tam bir çok yaşadı. Çok sevdi.

Doktorumuz senin kız olduğunu söylediği için biz de başladık isim arayışlarına:
-Elaya
-Berrak
-Su (Soyadınla birleşince çok alay konusu olması bizi endişelendiriyor)
-Derin

21.04.2005

2008-02-04T06:10:00.001-08:00

Bugün babaanne de geldi yardıma. Dedeler de burada. Ev yerleştirme işimiz son sürat devam ediyor. Baban gelmeden işler hafiflesin istiyoruz.

20.04.2005

2008-02-04T06:09:00.000-08:00

Baban bugün Tayvan'da. Daha doğrusu, tüm hafta boyunca orada olacak. Bugün evimizi taşıdık. Akşam da gidip anneannen ile evi yerleştireceğiz. Anneannen ilk defa kaldı bu gece benimle yeni evde :)

14.04.2005

2008-02-04T06:07:00.000-08:00

Bugünkü doktor kontrolümüzde kız olduğunu öğrendik :)) Çok sevindik. Ultrasound'la bakarken doktor, sen hıçkırık tuttun. Çok güldük haline. İkimizin de (sen & ben) sağlığı yerinde maşallah. Bu ay biraz yoğun geçecek. Taşınıyoruz. Ütelik baban da seyahatte olacak. Anneannen ve ben bu işle ilgileneceğiz. Tabii ki Lütfiye ve Leman Ablaların yardımlarıyla. Doktorumuz bu ziyaretimizde, senin sağlığının çok iyi oluğundan emin olmak için daha detaylı testler istedi. Onları da yaptırdık. Sonuçları diğer sayfada :))

22.03.2005

2008-02-04T05:59:00.001-08:00

Ultrason cihazını karnıma koyduğunda doktor, kıpırdamaya başladın, elinle kafanı kapattın. Daha çok küçük olduğun için hareketlerini hissetmiyorum ama monitörde izlemek çok güzeldi. Baban çok heyecanlandı seni öyle görünce.. Gözleri doldu :))

24.02.2005

2008-02-04T05:57:00.001-08:00

Baban İtalya'da. Bugünkü kontrole ananeannen ile birlikte gittik. Seni ilk defa monitörde gördü. Bugün tam 20mm'sin. 9 haftalık bir bebeksin. Tüveyç etyzen seni görmeye İzmir'e geldi bugün. Bir yığın giyecek getirmiş sana. Telefonda konuştuğumuda "şimdiden başladım alışverişe" diyordu. Hakikaten başlamış :))

22.02.2005

2008-02-04T05:54:00.000-08:00

Orhan Dede hastahaneden çıktı ve çok iyi.. Hakikaten seni görmek için çok sabırsızlanıyorlar. sen ise daha taaa yaz sonunda geleceksin..

19.02.2005

2008-02-04T05:53:00.001-08:00

İlk giyim hediyeni bizim motosiklet grubumuzdan çok yakın arkadaşlarımız olan Nazan ve Uğur Ertekin aldı. Bir çift kırmızı ayakkabı. Orhan Dede hastahanede yatıyor. Kalbinden hasta. Ama doktorlara "torunumun çocucuğunu göreceğim, iyileşmem lazım" diyor.

17.02.2005

2008-02-04T05:52:00.001-08:00

Büyükananeanne, senin ilk hediyeni aldı. Küçük bir altın. Onu da ileride senin ihtiyaçların için kullanacağız.

14.02.2005

2008-02-04T05:45:00.000-08:00

Bugün Sevgililer günü. Bizim için çok önemli, çünkü bugün senin kalp atışlarını gördük. Artık daha büyüksün. Kalbin bile atıyor. Gün eçtikçe daha da heyecanlanıyoruz. Artık ben herşeyde daha dikkatli olmalıyım. ağır kaldırmamalı, eğilip kalkmamalıyım. Sen rahatsız olma diye....
Şu anda daha 7 haftalık küçücük bir şeysin :))

02.02.2005 - HABERLER YAYILIYOR

2008-02-04T05:44:00.000-08:00

Bugün babanenlere de haber verdik varlığını. Çok sevindiler. Artık herkesin yaşama sebebi oldun. Hele benim anneannem...(Yani senin büyük annen ve deden.. Nasıl sevindiler bilemezsin.) ananen (Afi) 31/01 de doktorun çektiği ultrason resmini çerçevetip salona koymuş :))

31.01.2005 HERŞEY YENİ BAŞLIYOR

2008-02-04T05:26:00.000-08:00

Bugün, babanen rahim ve yumurtalıklarını aldırırken (yaşı çok büyük olduğu için) biz, senin karnımda olduğunu öğrendik. 16mm büyüklüğündesin. Eylül sonu-ekim başı yanımıza geleceksin. Babanen ve deden hariç herkes senin karnımda olduğunu biliyor. Onlara da birkaç gün sonra haber vereceğiz. Eminim çok sevinecekler.